در روزهایی که خبر شیوع ویروس ابولا از قاره آفریقا به گوش می رسد، نگرانی از ورود این بیماری به ایران نیز افزایش یافته است. سازمان جهانی بهداشت هشدار داده که این شیوع می تواند بسیار گسترده تر از آنچه اکنون دیده می شود باشد. با این حال، مقامات بهداشتی ایران اعلام کرده اند که تاکنون هیچ موردی از ابولا در ایران گزارش نشده است. تشدید مراقبت های مرزی و کنترل های بهداشتی ذکر شده در این محتوا از دکتر هاریکا مهمترین اقدام برای جلوگیری از ورود این ویروس به کشور محسوب می شود.
ابولا چیست و چگونه منتقل می شود؟
ویروس ابولا از خانواده فیلوویروس ها است که دوره نهفتگی آن بین ۲ تا ۲۱ روز متغیر خواهد بود. این بیماری از طریق تماس مستقیم با خون، مایعات بدن و بافت های آلوده به ویروس منتقل می شود. گونه فعلی این ویروس با نام «بوندیبوگیو» شناخته می شود که متاسفانه هنوز واکسن یا داروی اختصاصی برای آن وجود ندارد. شایان ذکر است که انتقال هوایی این ویروس تاکنون اثبات نشده است.
علائم بیماری و میزان خطرناکی آن
افراد مبتلا به ابولا معمولاً علائمی مانند تب شدید، ضعف بی حال کننده، دردهای عضلانی، استفراغ و اسهال را تجربه می کنند. در مراحل پیشرفته تر، خونریزی داخلی و خارجی از جمله علائم هشداردهنده بیماری به شمار می رود. آمارها نشان می دهد که میزان مرگ و میر در ۵۰ تا ۹۰ درصد بیماران علامت دار رخ می دهد. البته یک گونه از این ویروس تنها منجر به عفونت بدون علامت شده و به مرگ ختم نمی شود.
وضعیت فعلی ابولا در ایران و اقدامات پیشگیرانه
محمدرضا صالحی، متخصص بیماری های عفونی، تاکید کرده که تا کنون هیچ مورد قطعی از ابتلا به ابولا در ایران دیده نشده است. با این وجود، مسافرانی که از کشورهای آفریقایی وارد ایران می شوند باید نکات بهداشتی را با دقت رعایت کنند. در صورت مشاهده علائمی مانند تب، تهوع یا استفراغ پس از بازگشت از سفر، مراجعه فوری به پزشک الزامی است. ارائه سابقه کامل سفر به آفریقا به کادر درمانی، نقش حیاتی در تشخیص زودهنگام بیماری دارد.
تاریخچه ابولا و شیوع جهانی آن
ویروس ابولا اولین بار در سال ۱۹۷۶ در سودان و منطقه ای در نزدیکی زئیر (جمهوری دموکراتیک کنگو فعلی) شناسایی شد. در آن شیوع اولیه، از ۲۸۴ فرد مبتلا، متاسفانه ۱۵۱ نفر جان خود را از دست دادند. بزرگترین همه گیری ابولا بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در گینه، لیبریا و سیرالئون رخ داد که ۲۸ هزار و ۶۰۰ نفر را آلوده کرد. این آمار تلخ نشان می دهد که هیچ کشوری در برابر بیماری های نوپدید مصون نیست.
درمان و مراقبت های حمایتی در ابولا
در حال حاضر هیچ درمان قطعی و اختصاصی برای ویروس ابولا وجود ندارد، اما مراقبت های حمایتی می تواند شانس بقا را افزایش دهد. هیدراتاسیون مناسب بدن (جبران مایعات از دست رفته) و درمان عفونت های ثانویه از جمله اقدامات موثر در این زمینه هستند. همچنین کنترل علائم و حفظ عملکرد اندام های حیاتی زیر نظر تیم پزشکی مجرب انجام می شود. تشخیص زودهنگام و ایزوله کردن بیمار، کلید اصلی جلوگیری از گسترش این ویروس خطرناک است.
نتیجه گیری
اگرچه خطر ورود ویروس ابولا به ایران وجود دارد، اما تا به امروز موردی از ابتلا در کشور گزارش نشده است. با اجرای دقیق اقدامات کنترلی در فرودگاه ها و افزایش آگاهی عمومی، می توان از تبدیل این نگرانی به یک بحران واقعی جلوگیری کرد. رعایت بهداشت فردی، مراجعه به موقع به پزشک در صورت داشتن سابقه سفر به مناطق آلوده و اتکا به اطلاعات معتبر، بهترین راهکار برای مقابله با این تهدید بالقوه است.
سوالات متداول
۱. آیا تاکنون ویروس ابولا در ایران دیده شده است؟
خیر، بر اساس گزارش مراجع معتبر و اظهارات متخصصان بیماری های عفونی، تاکنون هیچ مورد قطعی از ابتلا به ابولا در ایران ثبت نشده است.
۲. در صورت مشاهده علائم مشکوک به ابولا پس از سفر به آفریقا، چه اقدامی باید انجام داد؟
باید فوراً به نزدیکترین مرکز درمانی یا پزشک متخصص مراجعه کرده و سابقه دقیق سفر خود را اطلاع دهید تا اقدامات لازم برای تشخیص و ایزوله انجام شود.
۳. آیا واکسنی برای پیشگیری از این ویروس وجود دارد؟
برای گونه فعلی ویروس (بوندیبوگیو) هیچ واکسن یا داروی اختصاصی وجود ندارد، اما مراقبت های حمایتی می تواند در درمان موثر باشد.
بدون دیدگاه